Skip navigation


1971 r., Nowy Jork (USA). Proszę nie narzekać, The Beatles musieli się kiedyś pojawić, bo są wspólnym przodkiem wielu gatunków muzycznych od popowego brzdąkania spod znaku Feel po ostre black metalowe riffy spod znaku Behemotha. Pocieszę Was też, że nie wybrałem byle czego, ale utwór, który magazyn „Rolling Stone” uznał siódmą najlepszą gitarową kompozycją w dziejach muzyki. Jej autorem jest George Harrison. Miał jednak poważne kłopoty z przekonaniem do niej reszty kolegów. Kilka prób nagrania utworu przyniosło niezadowalający efekt. Harrison zaprosił więc do studia swojego przyjaciela Erica Claptona, któremu powierzył rolę gitary prowadzącej. Sam zagrał partię gitary rytmicznej. Ta wersja, z gościnnym udziałem Claptona, znalazła się na wydanej w 1968 r. płycie „The Beatles” (tzw. Biały Album). Nagranie filmowe powyżej powstało podczas koncertu charytatywnego na rzecz uchodźców z Bangladeszu, który miał miejsce już po rozpadzie The Beatles. Harrison był jego współorganizatorem, a wystąpił wraz z grupą przyjaciół, wśród których był oczywiście Clapton.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: